چون برآیم بر سرکوه بلند

تا بدانم من که چون باید بزیست

گفت چشم من ز تو روشن ترست

بعد از آن هم از بلندی ناظرست

آخر عقبه ببینم هوشمند

پس همه پستی و بالایی راه

دیده ام را وا نماید هم اله