جمله گر مردند ایشان گر حی اند

دیده تو بی نم و گریه چراست

رو به زن کرد و بگفتش ای عجوز

خود نباشد فصل دی همچون تموز

غایب و پنهان ز چشم دل کی اند

من چو بینمشان معین پیش خویش

از چه رو رو را کنم همچون تو ریش