حس اسیر عقل باشد ای فلان

من به بیداری همی بینم عیان

زین جهان خود را دمی پنهان کنم

برگ حس را از درخت افشان کنم

عقل اسیر روح باشد هم بدان

دست بسته عقل را جان باز کرد

کارهای بسته را هم ساز کرد