حق گشاید هر دو دست عقل را

آب را هر دم کند پوشیده او

آن هوا خندان و گریان عقل تو

چونک تقوی بست دو دست هوا

پس حواس چیره محکوم تو شد

چون خرد سالار و مخدوم تو شد

حس را بی خواب خواب اندر کند