در فر و سیمای تو پیداست این

هیچ دندانی نخندد در جهان

بی رضا و امر آن فرمان روان

گفت ای شه راست گفتی همچنین

این و صد چندینی ای صادق ولیک

شرح کن این را بیان کن نیک نیک

آنچنانک فاضل و مرد فضول