که نماند هیچ مهمان بی نوا

که از آن هم بهره یابد عقل عام

ناطق کامل چو خوان پاشی بود

خوانش بر هر گونه آشی بود

هر کسی یابد غذای خود جدا

همچو قرآن که بمعنی هفت توست

خاص را و عام را مطعم دروست