پس چراگوید دعا الا مگر

بهر حق پیشش چو حلوا در گلو

نزع فرزندان بر آن باوفا

چون قطایف پیش شیخ بی نوا

در دعا بیند رضای دادگر

آن شفاعت و آن دعا نه از رحم خود

می کند آن بنده صاحب رشد