طالب خاصان حق بودی مدام

آنک اندر سیر مه را مات کرد

هم ز دین داری او دین رشک خورد

با چنین تقوی و اوراد و قیام

در سفر معظم مرادش آن بدی

که دمی بر بنده خاصی زدی

این همی گفتی چو می رفتی براه