کنون یافت آرام جان و تنم

زمین را ببوسید پیران و گفت

که ای دادگر شاه بی یار و جفت

برین بند و سوگند تو ایمنم

وزانجا بر خسرو آمد دمان

رخی ارغوان و دلی شادمان

بدو گفت کز دل خرد دور کن