ز آرزوی نیم غوره جانسپار

باز چون من بنگرم در منکران

که همی گیرند زین بستان کران

با کمال احتیاج و افتقار

ز اشتیاق و حرص یک برگ درخت

می زنند این بی نوایان آه سخت

در هزیمت زین درخت و زین ثمار