چونک صحرا از درخت و بر تهیست

می خور و می ده بدان کش روزیست

هر دم و هر لحظه سحرآموزیست

خلق گویان ای عجب این بانگ چیست

گیج گشتیم از دم سوداییان

که به نزدیک شما باغست و خوان

چشم می مالیم اینجا باغ نیست