کز دو دیده کور دو قطره کفاف

گر چه آن مدح از تو هم آمد خجل

لیک بپذیرد خدا جهد المقل

حق پذیرد کسره ای دارد معاف

مرغ و ماهی داند آن ابهام را

که ستودم مجمل این خوش نام را

تا برو آه حسودان کم وزد