وقف کن دل بر خداوندان دل

در هوای آنک گویندت زهی

بسته ای در گردن جانت زهی

روبها این دم حیلت را بهل

در پناه شیر کم ناید کباب

روبها تو سوی جیفه کم شتاب

تو دلا منظور حق آنگه شوی