تا نگردد غالب و بر تو امیر

این خمار غم دلیل آن شدست

که بدان مفقود مستی ات بدست

جز به اندازه ضرورت زین مگیر

سر کشیدی تو که من صاحب دلم

حاجت غیری ندارم واصلم

آنچنانک آب در گل سر کشد