آن دلی کو عاشق مالست و جاه

هر خوشی را آن خوش از دل حاصلست

پس بود دل جوهر و عالم عرض

سایه دل چون بود دل را غرض

یا زبون این گل و آب سیاه

یا خیالاتی که در ظلمات او

می پرستدشان برای گفت و گو