قبله را از لابه می آراستم

هین چراکشتی بگو گاو مرا

ابله طرار انصاف اندر آ

گفت من روزی ز حق می خواستم

آن دعای کهنه ام شد مستجاب

روزی من بود کشتم نک جواب

او ز خشم آمد گریبانش گرفت