ور بشد اندر تردد صد دله

می نماید کوه پیشش تار مو

در الست آنکو چنین خوابی ندید

اندرین دنیا نشد بنده و مرید

یک زمان شکرستش و سالی گله

پای پیش و پای پس در راه دین

می نهد با صد تردد بی یقین