می دوید از جهل خود بالا و پست

رو که فرزندان تو با جفت تو

بندگان او شدند افزون مگو

سنگ بر سینه همی زد با دو دست

خلق هم اندر ملامت آمدند

کز ضمیر کار او غافل بدند

ظالم از مظلوم کی داند کسی