از دم تو غیب را آماده شد

کوهها با تو رسایل شد شکور

با تو می خوانند چون مقری زبور

صد هزاران چشم دل بگشاده شد

و آن قوی تر زان همه کین دایمست

زندگی بخشی که سرمد قایمست

جان جمله معجزات اینست خود