کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 113

مکر نفس و تن نداند عام شهر

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 110

    بر در خود سگ بود شیر مهیب

    #
  2. 111

    باش تا شیران سوی بیشه روند

    #
  3. 112

    وین سگان کور آنجا بگروند

    #
  4. 113

    مکر نفس و تن نداند عام شهر

    انتخاب‌شده
  5. 114

    او نگردد جز بوحی القلب قهر

    #
  6. 115

    هر که جنس اوست یار او شود

    #
  7. 116

    جز مگر داود کان شیخت بود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 113 از «بخش ۱۱۶ - بیان آنک نفس آدمی بجای آن خونیست کی مدعی گاو گشته بود و آن گاو کشنده عقلست و داود حقست یا شیخ کی نایب حق است کی بقوت و یاری او تواند ظالم را کشتن و توانگر شدن به روزی بی کسب و بی حساب» است.