که چندان زمان یابم از روزگار

نگردد همی گرد نسرین تذرو

گل نارون خواهد و شاخ سرو

همی خواهم از روشن کردگار

کزین نامور نامه باستان

بمانم به گیتی یکی داستان

که هر کس که اندر سخن داد داد