ما چنان پژمرده گشتیم ازعطا

پا ببخشد شکر خواهد قعده ای

قوم گفته شکر ما را برد غول

ما شدیم از شکر و از نعمت ملول

که نه طاعتمان خوش آید نه خطا

ما نمی خواهیم نعمتها و باغ

ما نمی خواهیم اسباب و فراغ