گر نخواهی دوست را فردا نفیر

تو یقین می دان که دم دم کمترست

زانک نفسش گرد علت می تند

معرفت را زود فاسد می کند

دوستی با عاقل و با عقل گیر

از سموم نفس چون با علتی

هر چه گیری تو مرض را آلتی