بارها در دام حرص افتاده ای

تا گلستان و چمن شد منزلش

حزم ازو راضی و او راضی ز حزم

این چنین کن گر کنی تدبیر و عزم

حلق خود را در بریدن داده ای

بازت آن تواب لطف آزاد کرد

توبه پذرفت و شما را شاد کرد