در کدامین خانه گنجم ای کیا

چونک تابستان بیاید از گشاد

استخوانها پهن گردد پوست شاد

گوید او چون زفت بیند خویش را

زفت گردد پا کشد در سایه ای

کاهلی سیری غری خودرایه ای

گویدش دل خانه ای ساز ای عمو