آمد اندر گوش سنقر در ملا

سنقر آن دم طاس و مندیلی نکو

برگرفت و رفت با او دو بدو

مسجدی بر ره بد و بانگ صلا

بود سنقر سخت مولع در نماز

گفت ای میر من ای بنده نواز

تو برین دکان زمانی صبرکن