ماهی از سر گنده باشد نه ز دم

جنبش خلق از قضا و وعده است

تیزی دندان ز سوز معده است

نفس اول راند بر نفس دوم

لیک هم می دان و خر می ران چو تیر

چونک بلغ گفت حق شد ناگزیر

تو نمی دانی کزین دو کیستی