اولیا را خواب ملکست ای فلان

از برون در گلشنی جان در فغان

خواب تو آن کفش بیرون کردنست

که زمانی جانت آزاد از تنست

همچو آن اصحاب کهف اندر جهان

خواب می بینند و آنجا خواب نه

در عدم در می روند و باب نه