پیش شیری آهوی بیهوش شد

چون در افکندی و در وی گشت حل

نیست باشد طعم خل چون می چشی

هست اوقیه فزون چون برکشی

هستی اش در هست او روپوش شد

این قیاس ناقصان بر کار رب

جوشش عشقست نه از ترک ادب