مزد حق کو مزد آن بی مایه کو

تو مکش تا من کشم حملش چو شیر

زانک زان رنجش همی دیدند سود

حمل را هر یک ز دیگر می ربود

این دهد گنجیت مزد و آن تسو

گنج زری که چو خسپی زیر ریگ

با تو باشد ان نباشد مردریگ