من نگاریده پناهم در سبق

مر مرا اصل و غذا لاحول بود

نور لاحولی که پیش از قول بود

تو همی گیری پناه ازمن به حق

آن پناهم من که مخلصهات بوذ

تو اعوذ آری و من خود آن اعوذ

آفتی نبود بتر از ناشناخت