او ز تو آهن همی خاید ز خشم

همچو پروانه مسوزان خویش را

چون بخارا می روی دیوانه ای

لایق زنجیر و زندان خانه ای

او همی جوید ترا با بیست چشم

می کند او تیز از بهر تو کارد

او سگ قحطست و تو انبان آرد