جان حیوانی فزاید از علف

چون برادر پاس داری می کنی

ای برادر من بر آذر چابکم

من نه آن جانم که گردم بیش و کم

آتشی بود و چو هیزم شد تلف

گر نگشتی هیزم او مثمر بدی

تا ابد معمور و هم عامر بدی