سر برون آورد چون طعانه ای

کز شعاع آفتاب پر ز نور

غیر گرمی می نیابد چشم کور

خربطی ناگاه از خرخانه ای

کین سخن پستست یعنی مثنوی

قصه پیغامبرست و پی روی

نیست ذکر بحث و اسرار بلند