زان نصیبی هم بدو دیده دهد

زانک نور از دل برین دیده نشست

تا چو دل شد دیده تو عاطلست

دل چو بر انوار عقلی نیز زد

پس بدان کاب مبارک ز آسمان

وحی دلها باشد و صدق بیان

ما چو آن کره هم آب جو خوریم