بشنو اکنون این دهل چون بانگ زد

قسمتان از عید جان شد زخم چوب

شد قیامت عید و بی دینان دهل

ما چو اهل عید خندان همچو گل

دیگ دولتبا چگونه می پزد

چونک بشنود آن دهل آن مرد دید

گفت چون ترسد دلم از طبل عید