تو گمان داری برو نار بشر

چون عنایتها برو موفور بود

نار می پنداشت و خود آن نور بود

مرد حق را چون ببینی ای پسر

تو ز خود می آیی و آن در تو است

نار و خار ظن باطل این سو است

او درخت موسی است و پر ضیا