تشنه می نالد که ای آب گوار

هست حق را بی گمانی مهر تو

هیچ بانگ کف زدن ناید بدر

از یکی دست تو بی دستی دگر

آب هم نالد که کو آن آب خوار

جذب آبست این عطش در جان ما

ما از آن او و او هم آن ما