هست سرگردان فلک اندر زمن

تا بخارات وخم را بر کشد

برج آتش گرمی خورشید ازو

همچو تابه سرخ ز آتش پشت و رو

همچو مردان گرد مکسب بهر زن

وین زمین کدبانویها می کند

بر ولادات و رضاعش می تند