رحمت عالم همی گویند و او

می برد از کافرستانشان به قهر

نه فدایی می ستاند نه زری

نه شفاعت می رسد از سروری

عالمی را می برد حلق و گلو

با هزار انکار می رفتند راه

زیر لب طعنه زنان بر کار شاه