کین تفکرمان هم از ادبار رست

گشت پیدا که شما ناراستید

باز این اندیشه را از فکر خویش

کور می کردند و دفع از ذکر خویش

که صواب او شود در دل درست

خود چه شد گر غالب آمد چند بار

هر کسی را غالب آرد روزگار