ز آرزوی گوش تو هوشم پرید

گرچه می دانی بصفوت حال من

بنده پرور گوش کن اقوال من

صد هزاران بار ای صدر فرید

آن سمیعی تو وان اصغای تو

و آن تبسمهای جان افزای تو

آن بنوشیدن کم و بیش مرا