عشوه جان بداندیش مرا

آن سمیعی تو وان اصغای تو

و آن تبسمهای جان افزای تو

آن بنوشیدن کم و بیش مرا

قلبهای من که آن معلوم تست

بس پذیرفتی تو چون نقد درست

بهر گستاخی شوخ غره ای