اولا بشنو که چون ماندم ز شست

بس پذیرفتی تو چون نقد درست

بهر گستاخی شوخ غره ای

حلمها در پیش حلمت ذره ای

اول و آخر ز پیش من بجست

ثانیا بشنو تو ای صدر ودود

که بسی جستم ترا ثانی نبود