گر قیامت را ندیدستی ببین

شهر هم هم رنگ او شد اشک ریز

مرد و زن درهم شده چون رستخیز

آسمان می گفت آن دم با زمین

عقل حیران که چه عشق است و چه حال

تا فراق او عجب تر یا وصال

چرخ بر خوانده قیامت نامه را