و آن درخت دیگر از باد سحر

هر که دور از حالت ایشان بود

پیشش آن آوازها یکسان بود

آن درختی جنبد از زخم تبر

بس غلط گشتم ز دیگ مردریگ

زانک سرپوشیده می جوشید دیگ

جوش و نوش هرکست گوید بیا