کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 37

سعد دارش این جهان و آن جهان

شاعرمولوی

اثربخش ۲ - تمامی حکایت آن عاشق که از عسس گریخت در باغی مجهول خود معشوق را در باغ یافت و عسس را از شادی دعای خیر می کرد و می گفت کی عسی ان تکرهوا شیا و هو خیر لکم

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

34
بیست چندان سیم و زر بر وی بریز
#
35
از عوانی مر ورا آزاد کن
#
36
آنچنان که شادم او را شاد کن
#
37
سعد دارش این جهان و آن جهان
انتخاب‌شده
38
از عوانی و سگی اش وا رهان
#
39
گرچه خوی آن عوان هست ای خدا
#
40
که هماره خلق را خواهد بلا
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 37 از «بخش ۲ - تمامی حکایت آن عاشق که از عسس گریخت در باغی مجهول خود معشوق را در باغ یافت و عسس را از شادی دعای خیر می کرد و می گفت کی عسی ان تکرهوا شیا و هو خیر لکم» است.