زهر مار آن مار را باشد حیات

که یکی را پا دگر را بند نیست

مر یکی را پا دگر را پای بند

مر یکی را زهر و بر دیگر چو قند

نسبتش با آدمی باشد ممات

خلق آبی را بود دریا چو باغ

خلق خاکی را بود آن مرگ و داغ