که ز صد فقرش نمی آید شکوه

گفت زن من هم مکرر کرده ام

بی جهازی را مقرر کرده ام

اعتقاد اوست راسختر ز کوه

او همی گوید مرادم عفتست

از شما مقصود صدق و همتست

گفت صوفی خود جهاز و مال ما