داند او بادی که آن بر من وزد

کی کم از بره کم از بزغاله ام

که نباشد حارس از دنباله ام

حارسی دارم که ملکش می سزد

سرد بود آن باد یا گرم آن علیم

نیست غافل نیست غایب ای سقیم

نفس شهوانی ز حق کرست و کور